LittleD

Vandaag was het zover. Je was er al twee weken lang mee bezig, maar nu mocht je dan eindelijk met papa mee naar de kinderbivak van het Korps Nationale Reserve. Hoewel het de hele dag afwisselend zon en regen was, viel het weer toch mee en was er een mooie strakblauwe hemel.

Aangekomen op de Bernhardkazerne in Amersfoort, papa in zijn gevechtstenue en jij met klere die lekker vies mochten worden, hebben we ons gemeld bij de wapenkamer. Daar konden we ons melden en kreeg je een mooie badge opgespeld. De viertonner stond al klaar, dus we konden meteen instijgen. Dat vond je wel wat, om in zo’n grote vrachtauto te klimmen. De zijzeilen waren netjes opgetopt, dus konden we alles heel goed zien. Met de vrachtauto reden we naar het achterste gedeelte van de kazerne, ook wel de vlasakkers genaamd. Daar was een groot kamp opgebouwd, met 10 grote boogtenten, een commandotent en een eettent.

Je was ingedeeld in groep 1, met 8 andere kinderen van jouw leeftijd, en werd direct naar je tent gebracht. Papa kreeg nog een laatste kus en daarna ben je je matje gaan opblazen en je slaapzak neer gaan leggen. Alles lag klaar zodat je direct daarna aan het programma kon beginnen. Met de vrachtauto ben je naar het eerste onderdeel gebracht, de schietsimulator. Wat een verrassing toen je daar binnen aan kwam, papa was daar ook! De schietsimulator is een klein gebouwtje met een heel groot videoscherm. Op de vloer lagen wel 10 grote wapens. Van papa kreeg je oordopjes in zodat het geluid minder hard was. Omdat het schietpunt naast jou leeg was kon papa je goed helpen. Magazijn er in, spannen en achter het wapen gaan liggen.

Eerst moest je 10 keer op een klein groen mannetje schieten. Met wat hulp van papa heb je die wel 7 keer geraakt. Daarna moest je op een klein wit bordje in de verte schieten. Mmmm… je zag niet veel gebeuren, en het was allemaal best wel spannend. Toen mocht je eindelijk vrij schieten. Op het grote scherm kwamen allemaal flesjes, blikjes, langsvliegende vogels, en koeien. Dat vond je wel wat, en de magazijnen werden al snel leeg geschoten. Als laatste stond er op het grote videoscherm een grote brug en zag je helicopters, vliegtuigen, tanks en mannetjes. Ook daar kon je op alles schieten wat bewoog. Papa had zelfs even de tijd om een filmpje (Demian in de schietsimulator) te maken.

Na het schieten kreeg papa nog een dikke kus en ben je met jouw groepje verder op pad gegaan. Je moest een klein stukje lopen en ging toen naar de hindernisbaan. Met een balkje en wat touw heb je goed geoefend en daarna moesten jullie de hindernissen nemen. Na de hindernis baan ging je door naar de touwbaan. Jullie moesten, met wat hulp, over een touw van de ene naar de andere kant klimmen. Dit kost een hoop kracht, want het is niet makkelijk om daar over heen te komen. Daarna ging je verder en moest je op de handgranatenbaan, met tennisballen, gaan oefenen in het gooien. In de verte lagen allemaal hoepels, en daar moest je met je tennisbal in gooien.

Pfff… dat was wel zwaar hoor. Met de viertonner ben je terug gebracht naar het kamp en mocht je een gevechtsrantsoen eten. Want na al die inspanning kon je wel wat energie gebruiken. Jullie hebben met zijn allen pyjama’s aan getrokken, nog even de tandjes gepoetst en zijn toen lekker in de slaapzak gekropen. Jij had al snel je plekje gevonden tegen één van de begeleidsters aan, en met al je indrukken van die dag, was je zelfs in je slaap nog aan het kletsen.

De volgende dag was het al weer vroeg opstaan. In het kamp is het, met zo’n 70 kinderen, natuurlijk een drukte van jewelste. En binnen je groep stond je na gisteren al bekend als iemand die de begeleiders goed voor je wagentje kon spannen. Want je kan alles wel, maar ja, waarom zou je moeilijk doen als het ook makkelijk kan. Je luchtbed opblazen, je broodjes smeren, je water dragen… ideale klusjes voor de begeleiders, zo moet je hebben gedacht. Het is dan ook niet zo gek toen papa je ‘s morgen aantrof bij het ontbijt, dat je al weer iemand had gecharterd om je broodjes te smeren.

Om 8.00 uur ging het programma weer van start. Je ging naar een plek waar je moest waarnemen. In het voorterrein hadden ze 12 dingen verstopt die jullie met zijn allen moesten vinden, maar… alleen maar door te kijken. En met al die camouflage kleuren viel dat nog niet mee. Hierna mochten jullie weer in de vrachtwagen en gingen jullie een rondrit door de vlasakkers maken. Wow, dat is wel spannend hoor. Met de vrachtwagen door het terrein, grote bergen over en door diepe kuilen. Achterin schut je dan van links naar rechts, maar gelukkig zaten jullie allemaal goed vast.

Het einde van de rondrit bracht jullie op een plek waar je moest kijken hoe ver dingen bij jullie vandaan waren. De instructeur legde jullie precies uit hoe dat in zijn werk ging en daarna mochten jullie het zelf proberen. Na een korte nacht en al weer drukke werkzaamheden, gingen jullie door naar het volgende onderwerp: LTV oftewel Leiderschapstraining en -vorming. En… daar was ook papa weer! Papa ging vertellen dat jullie als groep door een moeilijk terrein moesten gaan lopen en onderweg een aantal groepsopdrachten moesten doen. Nou, voor jullie was dat terrein helemaal niet moeilijk.

Bij de eerste opdracht moesten jullie met de hele groep onder een camouflagenet door kruipen (filmpje!), en ondertussen ook nog twee lange palen mee nemen. Nog voor papa start kon roepen, had jij met een paar anderen de palen al in je handen en vloog je onder het net door. Hoezo lastig? Daarna moesten jullie verder door het heide-achtige gebied en over een tank trainingsperron klimmen. Via de tankbaan daarna verder naar de volgende opdracht. Met een lange paal, die jullie allemaal moesten vasthouden, moest je door een enorme krater heen naar de andere kant. Ook dat was voor jullie geen probleem, en al snel lag de paal aan de andere kant.

1,3 kilometer door lastig terrein, met verschillende opdrachtjes, daar wordt je wel moe van. Gelukkig konden jullie bij het foto maken even uitrusten. Er was een jeep neergezet, een schuiltentje, en omgeven met netten. Dat was een leuke achtergrond en we zijn dan ook heel benieuwd naar het resultaat. De laatste opdracht was exercitie, waarin jullie heel goed moesten luisteren naar de instructeur en precies doen wat hij vertelde. In de houding staan, rechts om, links om, en dat allemaal tegelijkertijd.

Uiteindelijk was het programma om 11.00 uur weer afgelopen. Terug in het kamp hadden jullie de tijd om nog wat hulzen te zoeken, maar jij was driftig op zoek naar een kevertje of een sprinkhaan. Helaas waren die moeilijk te vinden. Papa kon ondertussen helpen om de tenten af te breken en tegen 12.00 uur waren alle tenten opgeborgen. Daarna moest iedereen opgesteld staan. Papa stond aan de andere kant, bij de rest van de militairen. Luitenant-kolonel Den Hollander, bataljonscommandant van het 50e Natresbataljon, hield een kort praatje en reikte de prijzen uit aan de winnende groepen van de kleine grote kinderen en de grote grote kinderen. Want hij was trots op jullie allemaal en wat jullie allemaal hebben laten zien.

Daarna kreeg elke groep nog een certificaat, een vaantje en wat andere cadeautjes en kon iedereen in de rij gaan staan voor het eten. Met wat nasi, een banaan en kroepoek mocht je, op de grond zitten, lekker even wat eten. Daarna met de grote vrachtauto terug naar de auto en zat het er al weer op. Je hebt papa meerdere keren vertelt dat je het erg leuk vond, en dat de grote meneer heeft gezegd dat je volgende jaar terug mag komen. Indruk heeft het zeker gemaakt, en veel energie gekost. In de auto waren je ogen daarom al snel gesloten, en eenmaal thuis wilde je niet meer wakker worden. Papa heeft je dan ook lekker op de bank gelegd waar je nog een paar uurtjes bij mocht slapen.

Jahoe gisteren was het dan eindelijk zover, je ging voor het eerst in je leven naar een theater voorstelling in Scheveningen, van een Disney klassieker Mary Poppins.

Je kende de liedjes al aardig meezingen en je wilde heel graag de voorstelling een keer zien. Nou en aangezien papa en mama het ook altijd leuk vinden om te doen, hadden we dus kaartjes geregeld en was het dan gisteren zover.

Jij vond het erg leuk en wilde graag weten of we lang moesten rijden. Mama vertelde je waar het was en dat we zeker wel een uur in de auto moesten zitten. Jij zat naar de liedjes te luisteren en af en toe zong je er een mee. Je had het je gemakkelijk gemaakt en je schoenen uit getrokken en af en toe zat je gek te doen met papa.

Toen we in Scheveningen aankwamen was het enorm druk, tja iedereen wilde natuurlijk dichtbij parkeren en de wegen zijn nou eenmaal niet zo slim aangelegd (mijn mening). We konden uiteindelijk de garage in en mama moest helemaal naar boven zo druk was het. Uiteindelijk konden we parkeren op de dertiende verdieping en konden we met de trap weer helemaal naar beneden.

Snel liepen we naar het theater en gingen we naar binnen. Jij keek je ogen uit, omdat alles zo groot was en er zoveel mensen waren. Snel nog even plassen en dan op zoek naar ons plekje.

Omdat er geen stoelverhogers meer waren mocht jij bij mama op schoot zitten. Zo kon je het tenminste wel goed zien. Jij keek je ogen uit tijdens de voorstelling en soms zei je dat je wist wat er ging komen. Je zong sommige liedjes zachtjes mee en wiebelde heen en weer van opwinding op mama’s schoot. Tijdens de pauze holde je voor papa uit naar het toilet en toen snel weer terug. Steeds vroeg je wanneer het weer ging beginnen en mama vertelde je dat het weer zou beginnen als iedereen weer op zijn plekje zat.

Toen de voorstelling afgelopen was zat je op papa zijn nek heel hard te klappen voor alle acteurs. Je vond het heel leuk om te zien en je kon nu de liedjes nog beter mee zingen. Dus we kunnen wel zeggen dat het een geslaagde middag was.

Vandaag zijn we op stap geweest met de buren.

Jij had voor je verjaardag een uitnodiging gekregen om samen met Vera naar de film Dik Trom te gaan als hij uit zou komen. Nou en nu was het dan eindelijk zover. Het was vakantie en dus konden we het eindelijk plannen.

We gingen naar de middag voorstelling van 14.00 uur en we zouden de buurman, buurvrouw, Maarten en Vera daar zien. We hadden dus een gezellig koppen bij elkaar voor een gezellig uitje.

Jullie mochten voor we naar binnen gingen nog even wat drinken en snoepje uitzoeken en daarna gingen we naar de zaal. Vera en jij waren helemaal uitgelaten en liepen druk heen en weer te rennen.

Eenmaal in de zaal werden jullie al wat rustiger en gingen jullie naast elkaar zitten tussen papa en mama in. Maarten zat tussen zijn papa en mama in. Jullie kregen tijdens de film je drinken en snoepjes en ook nog een beker met popcorn. Nou dat vond jij wel lekker en je snaaide achter elkaar door. Op een gegeven moment hoorde mama Vera vragen of zij ook nog wat mocht, want jij zat alles in je eentje op te eten. Toen hebben we het maar even aan Vera gegeven, want dat kon natuurlijk niet de bedoeling zijn.

Jullie hebben van de film genoten en na de film kwam Vera nog even bij ons spelen en at ze uiteindelijk ‘s avonds bij ons mee. Dus we kunnen wel terug kijken op een heel geslaagde dag en een heel leuk verjaardagscadeau.

5 December is de verjaardag van de goed heilig man Sinterklaas.

Wij gingen op 5 december gezellig langs bij tante Cindy en ome Mark en omdat het de verjaardag van Sinterklaas was, mocht jij je verkleden als zwarte piet. Toen we bij tante Cindy en ome Mark kwamen, kwamen even daarna opa en oma ook. Tante Cindy had het hele huis gezellig versierd, want dat doet ze altijd met de verjaardag van Sinterklaas en ook jij had mee geholpen en leuke dingen samen met je tante gemaakt. Deze knutselwerken hingen dan ook aan de muur.

We waren gezellig aan het kletsen toen er ineens op de deur werd gebonsd. Het was Sinterklaas en hij wist dat jij hier bij tante Cindy was. Hij was samen met een piet op stap en jij mocht sinterklaas helpen om de staf weg te zetten. Hij vertelde dat hij in de buurt was en daarom even langs kwam. Hij had namelijk een tekening van je gekregen, die hij ook mee had om te kijken of het inderdaad klopte dat die van jou was.

Je moest even bij hem komen zitten en een liedje zingen. Toen moesten ook papa en mama bij hem komen zitten en zingen en daarna tante Cindy en ome Mark en natuurlijk moesten ook opa en oma nog even bij hem komen zitten om te zingen. Toen opa en oma bij sinterklaas moesten komen zitten om te zingen gingen we een heel ander liedje zingen. Het was namelijk geen sinterklaas liedje. Het ging over mijn oma en mijn opa.

Daarna kreeg je een cadeautje, maar meer was er niet. Dan kon niet kloppen en dus ging je samen met de piet zoeken of er nog meer was. Jullie vonden uiteindelijk nog 3 zakken vol met cadeautjes, die allemaal voor jou waren. Sinterklaas had het druk, want die moest nog bij meer kinderen langs en dus pakte jij de staf voor sinterklaas en zongen we nog een afscheidsliedje en toen ging sinterklaas weer op pad met zijn piet.

Jij had nog wat cadeautjes uit te pakken en riep zo hard je kon in de schouw: “dank u wel sinterklaas”.

De afgelopen week was papa niet thuis, hij moest voor zijn werk naar Engeland en jij had papa beloofd om mama goed te helpen tijdens zijn afwezigheid.

Papa ging op zondag avond weg en mama ging bracht hem naar schiphol. Jij ging gezellig bij tante Cindy en ome Mark eten en mocht opblijven tot mama weer terug was.

Mama had op haar werk kunnen regelen dat ze jou bijna de hele week zelf naar school kon brengen, alleen de woensdag was een probleem, maar dan mocht je met de buurman mee, die zou er dan voor zorgen dat jij op tijd op school zou komen.

Het werd een beetje een week die anders was dan andere weken. We aten op Maandag avond met ons allen bij tante Cindy en ome Mark mee en op Dinsdag gingen we lekker met ons vieren gourmetten, omdat jij dit ook altijd zo gezellig vind. Je hoefde dus niet op de BSO mee te eten.

Op woensdag ochtend zette mama je bij de buren af om 7.30 uur en ging mama naar het werk. Jij mocht nog even bij de buren spelen tot het tijd was om naar school te gaan. Toen bracht de buurman je weg en gingen Vera en Maarten ook gezellig mee. Nou dat vond jij natuurlijk helemaal leuk en vol trots liet je zien waar jij op school zat en waar je klas was.

Op woensdag avond kwam papa op skype en konden jullie even met elkaar kletsen. Papa had de web-came ook aangesloten op de computer en dus konden wij papa ook even zien. Helaas voor papa hadden wij geen web-came aangesloten dus kon hij ons alleen maar horen. Papa deed gek en jij lag helemaal dubbel van het lachen. Je had het er de volgende ochtend nog over. De hele weg naar school deed je papa na.

Donderdag avond kwam papa ook nog even op skype en konden jullie weer even kletsen en weer deed papa gek en moest jij heel hard lachen.

Op vrijdag haalde opa en oma Aap je uit school en ging je ook bij hun eten, want mama ging papa weer ophalen van schiphol. Daarna kwamen we jou ophalen bij opa en oma en gingen we lekker met ons drietjes naar huis. Zaterdag kon je lekker leuke dingen doen met papa, want toen moest mama gewoon weer de hele dag werken en zo vloog de week zonder papa voorbij.

Tja en dan komt ook de leeftijd dat je tanden gaat wisselen en dat je kennis maakt met de tandenfee.

Vorige week een Albert Heijn hamster gewonnen en ontdekt dat je onder tand los zat. Nou iedereen moest natuurlijk even horen dat je een wiebel tand had en je kon het niet laten om het ook even te laten zien. Mama kreeg er kippenvel van als je aan je tand zat te wiebelen en ik vroeg me dan ook af hoe lang het zou gaan duren voor hij eruit zou zijn.

Nou dat duurde dus niet lang, want op Woensdag 2 februari kwam jij
‘s avonds thuis met een gat in je mond en een tand in een potje. Mama vroeg gelijk wanneer het was gebeurt en jij vertelde vol trots dat het op school was gebeurt toen je je appel aan het eten was. Dus eigenlijk had mama een handje mee geholpen, want wij schillen je appel nooit, die moet je altijd gewoon afhappen.

Je vertelde dat het geen pijn had gedaan en je vertelde mama ook dat het helemaal niet erg was hoor dat die tand eruit was. Je vond het wel leuk om je tand aan iedereen te laten zien, die het maar wilde zien.

We gingen nog even snel naar tante Cindy om wat voetbalplaatjes op te halen, maar toen jij je mond dicht hield, riep tante Cindy gelijk: “is je tand eruit?” En jij liet vol trots je mond zien en je potje met het tandje. Nou en natuurlijk moest ome Mark ook even kijken.

Tante Cindy vertelde je nog even dat je nu dus je tand in het zakje van de tandenfee moest doen en dat je dan misschien wel een centje kreeg. Dan zou de tandenfee het tandje verruilen voor het centje. Maar jij wilde helemaal niet dat ze je tandje mee nam, je wilde je tandje houden, dus besloten we er een briefje bij te doen, of je je tandje mocht houden.

En raad eens…………… de tandenfee heeft wel een centje in het zakje gedaan en je tandje in het potje achtergelaten, zodat jij het kon bewaren. Nou is dat niet lief?

Jij had meegedaan aan een knutsel en kleur wedstrijd bij de Albert Heijn. Je had samen met tante Cindy een helikopter geknutseld en heel mooi versierd met glitters. Je had hamsters aan het trappetje gehangen en er zat er een op de staart van de helikopter.

Samen met tante Cindy had je hem ingeleverd bij de Albert Heijn in Almere Buiten en jullie hadden erbij gezegd dat je hem graag terug wilde als de wedstrijd was afgelopen, omdat je er best wel trots op was en omdat je hem zelf heel mooi geworden vond.

Toen jullie dachten dat de wedstrijd afgelopen was en de prijsuitreiking al geweest was, gingen jullie vragen of je je helikopter terug mocht. Er was een hele door vol met helikopters die waren gemaakt en ingeleverd, maar die van jou zat er niet tussen. Jij vond dit niet zo leuk en tante Cindy vond het een beetje raar, juist omdat ze had gezegd dat je hem graag terug wilde na de wedstrijd.

Maar toen tante Cindy thuiskwam en naar haar voicemail berichten luisterde, stond daar een bericht van de Albert Heijn op. Jij was 1 van de prijswinnaars en werd vrijdag 28 Januari verwacht om 16.00 uur, want dan zou er een kleine prijsuitreiking plaatsvinden.

Samen met oma ben jij bij de Albert Heijn langs geweest en heb je je prijs in ontvangst genomen. Je mocht kiezen of je een voetbal wilde of de hamster. Nou die keuze was snel gemaakt, de hamster natuurlijk! Want jij bent nou eenmaal gek op knuffelbeesten en deze is lekker groot. Je mocht ook je helikopter nog meenemen, maar dat wilde je niet, omdat jij er heilig van overtuigd was dat die niet van jou was. Je had hem wel zo gekleurd en met glitters gedaan, maar er was iets wat je niet had gedaan en dus kon hij niet van jou zijn. Toen je later tot de ontdekking kwam dat hij wel van jou was moest mama hemel en aarde bewegen om te kijken of ze hem nog hadden. Helaas voor jou was dat niet het geval.

Maar je was in elk geval super trots op je prijs en hij slaapt bij jou op bed.

Het nieuwe jaar is begonnen en we starten natuurlijk rustig op. We slapen een beetje uit na zo een gezellige avond en lopen lekker lang in onze ochtendjas rond. Jij hangt wat op de bank en kijkt een dvd-tje en papa en mama zitten wat achter de laptop.

Dan ineens krijgen we een idee, als we nu eens gingen douchen en dan lekker een stukje wandelen, want het is zulk prachtig weer! We kunnen de slee meenemen en dan kunnen we jou gewoon voort trekken als je geen zin meer hebt.

Dus zo gezegd, zo gedaan. We hebben ons klaar gemaakt voor een wandeling en gewapend met de slee en een fotocamera zijn we op pad gegaan.

En als je dan een beetje met de camera zoekt naar een leuk plekje, kun je dus leuke plaatjes maken en tussendoor ook nog heel veel pret hebben op de slee.

Want zeg nou zelf als je deze foto’s ziet, dan is toch duidelijk dat we voor sommige kinderen gewoon veel te weinig sneeuw hebben in ons kikkerlandje. Jij bent een van die kinderen.

Je moest en zou een stopdas of strikje om hebben.

En dan breek de laatste dag van het jaar 2010 aan. Mama moet gewoon werken vandaag en papa haalt jou om 10.30 uur op bij opa en oma waar je twee nachtjes geslapen hebt.

Samen met papa ga je de oliebollen en appelflappen op halen die papa besteld heeft en maken jullie het samen gezellig. Papa heeft allerlei lekkere dingen bedacht voor oudjaarsavond en als mama thuis komt staat hij lekker te kokkerellen. Jij zit dan lekker een filmpje te kijken.

Als het eten klaar is eten we snel wat en daarna stap jij onder de douche en zoekt mama je kleren bij elkaar. Je had al aangegeven wat je graag aan wilde en dus is het alleen even zoeken waar alles is. Ook wil je graag een stropjas (stropdas) om.

Als je klaar bent, ben je wat ongeduldig en vraag je steeds wanneer iedereen nou komt. Als dan eindelijk de deurbel gaat ren jij erop af om open te doen en vertel je aan opa en oma dat zij de eerste zijn en wie er nog meer komen.

Als iedereen er eindelijk is en papa en mama ook klaar zijn gaan we een rondje koffie en thee doen. Jij wil maar al te graag helpen en vraagt dus aan iedereen wat ze willen en zet de koffie voor iedereen. Ook voor de thee zorg je en vervolgens ga je vragen wie er een oliebol of appelflap bij wil.

We hebben het eerste bakkie nog niet op of jij begint al te roepen wie er nog een bakkie koffie of thee wil. En ook wil je weten of er nog iemand een oliebol of appelflap wil. Als mama zegt dat er even niets te doen is, trek je de spelletjes kast open en strik je oma en tante Cindy om een spelletje met je te doen.

De avond vliegt voorbij en telkens als mama iets te doen heeft ben jij er als de kippen bij om te helpen en daarna stort je je weer op je spelletje. Voor we het weten is het 23.45 uur en moeten we ons op gaan maken voor het nieuwe jaar.

Als papa om 24.00 uur de kurk van de fles laat schieten schrik jij toch wel even en komen de tranen. Papa had je ook even voor moeten bereiden. Als we je getroost hebben kun je gelukkig alweer snel lachen. We proosten met ons allen en wensen elkaar een goed nieuw jaar. Dan gaan we even aan de voorkant naar het vuurwerk kijken. In eerste instantie heb je niet zoveel last van de harde knallen, tot er wat dingen heel hard knallen en je toch liever iets meer op afstand blijft.

We gaan als het iets rustiger word even snel de buren een goed nieuwjaar wensen en telkens als er harde knallen zijn dan stoppen we even, omdat jij dit graag wilt. Als we weer terug zijn wil je vanwege de harde geluiden niet meer naar buiten en kijken we vanuit binnen toe hoe tante Cindy, ome Mark, opa en oma de Jong en opa en oma Kemper hun wens ballon oplaten.

Dan begin je ineens weer te huilen dat je nu gemist hebt dat je je wens ballon op kon laten en dat je niet naar buiten durft. Mama troost je en verteld je dat we best even naar buiten kunnen gaan als het wat rustiger is en dat papa de wens ballon vast nog wel even bewaart. Als het wat rustiger is laten wij alsnog onze wens ballon op en help jij ons mee om hem zover te krijgen dat hij de lucht in gaat.

Uiteindelijk beland je om half 2 in je bed en was je een reuze hulp voor mama en papa het oude jaar uit.